CHAPTER 6: Let it snow, let it snow!

Hier ben ik weer met een nieuwe blog. Deze keer gaat mijn blog over de vakantie. Want ja, ik heb niet echt veel over school te vertellen. Ik heb namelijk bijna een hele maand vakantie gehad. Ook heb ik deze keer geen goede smoes, want ik had genoeg tijd om deze blog te schrijven. Ik ben nogal perfectionistisch, zelfs met een reisblog. Dus ik vond het niet goed genoeg om het te posten. Maar hier is dan eindelijk blog 6. Enjoy! Ohja! En nog een gelukkig nieuwjaar allemaal!

Chapter 6: Let it snow, let it snow!

Howdy!

Het was weer tijd voor kerstmis! Ik verheugde mij hier heel erg op, want mijn thanksgiving een paar weken geleden was echt heel leuk! Mijn kerst was echt geweldig. Zoals jullie misschien wel weten wordt dit in Amerika erg groot gevierd. Al de huizen zijn verlicht en iedereen koopt cadeautjes voor elkaar. Met de jeugdgroep zijn we naar een bejaardenhuis gegaan om daar voor oude mensen te zingen. Het was zo leuk om al de mensen zo gelukkig te zien! Op kerstavond gingen we naar de kerk. We hadden niet echt een kerstdiner, we aten pizza. De volgende dag begon met een kerstontbijt, samen met Debby (de Oma), John (de opa), Jp (een vriend) en het gezin. Daarna gingen we al de cadeautjes uitpakken. Van Debby heb ik een zelfgemaakte sok (waar de cadeautjes inzaten) en een zelfgemaakte badjas gehad. Van het hele gezin heb ik een fitbit gehad! Super lief! Ook had ik voor iedereen cadeautjes gekocht. In de middag gingen we naar de broer van Oren, Seth. Dit was erg gezellig. Seth en zijn vrouw Jamie werken beide bij het leger en Seth heeft zelfs een privé vliegtuig en daar mocht ik in vliegen! In de avond had Jamie een super lekker diner gemaakt. Dus de samenvatting van mijn kerst. Heerlijk gegeten en in een vliegtuig gevlogen!

Ook zijn Ron en Audrey weer teruggekomen uit Hawaii. Zij bleven daar namelijk toen Carlotta, Stefania en ik weer terug naar huis vlogen. Zoals jullie in mijn eerste blogs wel hebben gelezen weten jullie dat Ron en Audrey heel erg dichtbij wonen. Dus ik ben daar de afgelopen weken erg veel geweest. Met de feestdagen verbleef Audrey’s familie bij Ron en Audrey. Ze kwamen helemaal uit California. Audrey’ s zus, Laura, woont in San Francisco en haar 2 zoons wonen in Los Angeles en San Diego. Ik heb veel tijd met deze mensen doorgebracht terwijl ze hier waren, en in een korte tijd zijn we hele goede vrienden geworden. De jongens waren van mijn leeftijd en omdat ik in de middle of nowhere woon, waar niemand van mijn leeftijd woont was het wel erg leuk om eindelijk met mensen van mijn leeftijd iets te doen. Samen met Audrey’s familie heb ik ook een hike gedaan en dat was mega gaaf. Het was de hike die ik al eerder heb gedaan, maar nu hadden we lekker weer. ofja lekker..? Het regende niet, maar daar is ook alles wel mee gezegd, haha.  

Ook had ik wat mindere dagen in mijn vakantie. Zo zat ik een paar hele dagen vast op de boerderij hier. Je kunt niet weg en er waren dagen dat ik helemaal alleen thuis was. En ja, het is soms moeilijk om jezelf bezig te houden, zelfs voor mij. Ik houd er echt van om af te spreken. In Nederland ging ik bijna elke avond iets doen met vriendinnen. Het verschil hier is het dat het niet super ‘gewoon’ is om af te spreken met vrienden buiten schooltijden. Je ziet elkaar op school of in je sportclub, maar het afspreken doen we in Nederland veel sneller. Daar zijn vele redenen voor. 1 van de redenen is dat de afstanden erg groot zijn. Je kunt niet ergens naartoe fietsen of lopen. Als je weg wil moet je met de auto. En ja, Wie heeft er geen rijbewijs? Annieee!

Ik heb dit  jaar wel erg goed afgesloten. Op 31 december zijn we met het gezin en Jp naar Manoma falls geweest. Dit is mijn favoriete waterval hier. We zijn zelfs naar de top gehiked, ook al was het erg gevaarlijk. Het hele pad was bedekt met ijs. En wat het gevaarlijk maakte was dat er geen leuningen of hekken waren en je zo tientallen meters naar beneden kon vallen. Ondanks de slechte omstandigheden hebben we de top toch bereikt en het was mega gaaf! Ik heb nieuwjaar gevierd met een ander gezin. Helaas moest wel de helft van mijn gastgezin thuisblijven omdat Haddie koorts had.

Wat ook erg leuk was is dat we naar de ‘Dutch Store’ zijn geweest. Dit was wel anderhalf uur rijden maar het was het sowieso waard! De eigenaren heten Hans en Lia. Lia komt uit Tilburg, hoe toevallig! En Hans komt uit Arnhem. Ze wonen al 50 jaar in Oregon maar ze kunnen nog steeds vloeiend Nederlands spreken. Ze hebben hun eigen winkel met alleen maar Nederlandse producten. Oh, en wat ik heb gekocht? Chocolade vlokken! Het was super gezellig. Katie en Jp hebben al de Nederlandse kaas geproefd en het voelde heel erg fijn om voor de eerste keer een goed gesprek te hebben in het Nederlands (face to face). Wat ook heel erg grappig is, is dat Katie helemaal gek is van curry! Dusja, ik weet al wat ik haar voor haar verjaardag geef!

Het heeft ook erg veel gesneeuwd hier. We zijn zelfs een dag naar de bergen toegereden waar erg veel sneeuw lag. Er was daar een heuvel waar we vanaf konden sleeën en dat was erg leuk. Maar ik schrijf deze blog niet zonder minimaal 1 van mijn blunders te vertellen. De heuvel was best wel stijl en de kleinere kinderen gingen op een slee staan om er ‘snowboardend’ vanaf te gaan. 1 kind moest huilen omdat ze was gevallen. Maar ik dacht, dat kan ik veel beter, dus ik pakte een slee en ging erop staan, en wat denk je? Na 5 seconden viel ik er vanaf. Super hard viel ik op mijn kont! Het deed zoveel pijn dat ik zelfs een schok in mijn hoofd voelde. Katie riep meteen of het wel goed met mij ging, en hoeveel zeer het ook deed ‘I am okay’ en ik deed gewoon alsof er niks was gebeurd. Ook ging ik in een opblaasband de heuvel af en ik week af en belandde in de bosjes. Toen zat ik ook nog eens vast ik die stomme band en moesten mensen mij eruit trekken. Waarom ben ik zo klunzig?

Ik probeer alles te filmen mijn laatste weken. Ik ben er namelijk ook een soort film van aan het maken. Ik wil dit als afscheidscadeautje geven aan mijn gastfamilie.

2016 was echt een mega goed jaar voor mij. Ik ben geslaagd van het havo (wat niemand had zien aankomen), ik heb nieuwe mensen leren kennen, en ohja ik ben naar de andere kant van de wereld afgereisd! Ik kan nog steeds niet geloven waar ik nu sta en wat ik heb bereikt. 2017 wordt lastiger. Het begint al met het afscheid nemen van mijn gastgezin en dan ga ik meteen door naar de operatiekamer.  Maar ik weet dat mijn familie en vrienden mij hier doorheen zullen slepen. En hoe vervelend en rot ik het ook vind om hier weg te gaan. Stiekem mis ik jullie toch wel een beetje en ik kan niet wachten om jullie weer te zien.

See ya soon!

Love,

Annie<3